هفت معیار پیشنهادی دیبوگراند در سال 1981م جهشی بینظیر در متن شناسی بود، زیرا پایه­های محکم و کاملی برای مطالعه و ارزیابی متن شکل گرفت. انسجام در مقدمۀ این معیارهاست که بوسیلۀ ابزارهای دستوری و واژگانی ایجاد می­شود، این ابزارها مجموعه­ای از روابط دستوری و واژگانی هستند که جملات را به هم پیوند داده یا بین اجزای جمله ارتباط برقرار می­سازند. قصیده فراقیه ابن زریق بغدادی را می­توان از بهترین متون ادبیات عرب نامید که نماد سفر برای بهتر زیستن، سختی و ناامیدی است. این شعر بی‌نظیر یکی از برگزیده­های ادبیات عصر عباسی است که یاد و نامش از سراینده اش فراتر رفت. در این پژوهش با هدف کاربست نظریۀ متنوارگی دیبوگراند وبررسی انسجام متنی در قصیدۀ فراقیۀ و با رویکرد توصیفی تحلیلی و ارائه آمار، عناصر انسجام متنی در این شعر به کار گرفته می­شود. و از آنجا که تا این قصیده با رویکرد زبانشناسی نوین تاکنون بررسی نشده این پژوهش ضرورت می­یابد. یافته­های پژوهش نشان می دهد که متن قصیده منسجم و وابسته به یکدیگر است. همچنین نقش این عناصر متفاوت بوده که «ارجاع» بیشترین کارکرد را در ایجاد انسجام داشته و شعر از «جایگزینی» تهی است. علاوه براین مشخص شد که عناصر انسجام بر عمق معنایی و زیبایی شعر افزوده و آهنگ متفاوتی را بر آن نواخته است و با گسترش معنا، کشش خواننده، تاثیر سخن بر او را دوچندان ساخته است؛ از این­رو خواننده احساسات راستین، جان درد کشیده و غمگین ابن زریق را می یابد.