امروزه ترجمه از زبان فارسی به عربی، یک ضرورت علمی، فرهنگی، اقتصادی، سیاسی، رسانه ای و ... می­باشد که نقش بسزایی را در انتقال فرهنگ ما ایفا می‌نماید. اهمیت این موضوع زمانی دوچندان می‌گردد که پای ادبیات مقاومت در میان باشد که نقش مترجم را بسیار پررنگ می‌نماید و بهترین ابزار برای شناخت یک ترجمه مناسب ارزیابی بعد کیفی آن می‌باشد. یکی از بزرگترین نظریه‌پردازان دوره معاصر در حوزه مطالعات ترجمه، پیتر نیومارک است، که نظریه جامعی در رابطه با ترجمه عناصر فرهنگی دارد. وی مقوله‌های فرهنگی را به پنج دسته تقسیم می‌نماید و برای ترجمه آن‌ها هفده فرایند را معرفی می‌کند. در تحقیق حاضر با استفاده از روش تحلیلی- توصیفی و بر اساس نظریه عناصر فرهنگی نیومارک، به بررسی سطح کیفی ترجمه کتاب «پایی که جاماند» (خاطرات سید ناصر حسینی‌پور در دوران دفاع مقدس از زندان‌های مخفی عراق) پرداخته شده است. حاصل پژوهش حاضر این‌که داستان «پایی که جاماند» تمام پنج دسته مقوله فرهنگی مورد نظر نیومارک را دارد و مترجم برای ترجمه این داستان بیشترین استفاده را به ترتیب از روش‌های انتقال، بومی کردن، کاهش و بسط، معادل فرهنگی و یادداشت‌ها داشته است. با این حال می‌توان استفاده بیش از حد مترجم در بکارگیری روش کاهش و بسط و در مواردی معادل یابی‌های اشتباه را از نقاط ضعف ترجمه دانست.