روایت‌پژوهی میان‌رشته‌ای در زبان و ادبیات عربی

روایت‌پژوهی میان‌رشته‌ای در زبان و ادبیات عربی

درباره نشریه

دوفصلنامۀ «روایت‌پژوهی میان‌رشته‌ای در زبان و ادبیات عربی» بر اساس مجوز شماره ۹۲۵۲۵ مورخ ۱۴۰۱/۱۰/۲۶ معاون امور مطبوعاتی و اطلاع‌رسانی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در زمینۀ تخصصی «روایت‌پژوهی میان‌رشته‌ای» به دو زبان فارسی و عربی منتشر می‌شود.

این مجله دوزبانه با دسترسی باز است و از سیاست داوری تخصصی دوسرکور استفاده می‌کند. نشریه بر اساس مدل مفهومی ادغام معرفتی عمل می‌کند. پژوهش میان‌رشته‌ای در این نشریه به معنای هم‌سازی هدفمند مفاهیم، روش‌ها، نظریه‌ها یا تکنیک‌های تحلیلی از حداقل دو حوزه علمی مجزا است که در آن زبان و ادبیات عربی به عنوان یکی از دو حوزه اصلی حضور دارد.

مقالات پذیرفته‌شده باید واجد یکی از سه سطح زیر از تعامل میان‌رشته‌ای باشند:

·        سطح اول، چندرشته‌ای: بررسی موضوعی از منظر دو رشته به صورت موازی بدون ادغام روش‌ها

·        سطح دوم، میان‌رشته‌ای: ادغام روش‌شناختی یا مفهومی دو حوزه در تحلیل

·        سطح سوم، فرارشته‌ای: تولید چارچوب نظری جدید برخاسته از تلفیق رشته‌ها که مسئله‌ای را حل کند که در چارچوب تک‌رشته‌ای قابل حل نباشد (در حال حاضر در اولویت دوم نشریه است).

هر مقاله ارسالی ملزم است در بخش «چارچوب نظری» یا «روش‌شناسی» به صراحت نوع سطح میان‌رشته‌ای خود را اعلام و توجیه کند. همچنین کلیه مقالات باید دارای بخش جداگانه‌ای با عنوان «روش‌شناسی میان‌رشته‌ای» باشند که در آن توضیح داده شود: از کدام مفهوم، نظریه یا روش از رشته دوم استفاده شده است؛ چگونه این عنصر با زبان و ادبیات عربی تلفیق شده است؛ و خروجی این تلفیق چه دانش جدیدی تولید کرده که در پژوهش تک‌رشته‌ای به دست نمی‌آمد.

این مجله در بررسی و انتشار مقالات از اصول و معیارهای کمیته اخلاق نشر (COPE) پیروی می‌نماید. همه مقالات ارسالی جهت تأیید اصالت، با نرم‌افزارهای مشابهت‌یاب «سمیم نور» بررسی می‌شوند و سپس توسط داوران متخصص ارزیابی می‌گردند.

محورهای موضوعی نشریه

محورهای اصلی و اولویت‌دار نشریه:

خوشۀ اول: روایت‌پژوهی عربی و علوم شناختی و روانشناختی

شامل: روانشناسی ادبیات، روایت‌درمانی، زیبایی‌شناسی شناختی، تحلیل استعاره‌های مفهومی، طرح‌واره‌های تصویری، عصب‌زیبایی‌شناسی.

خوشۀ دوم: روایت‌پژوهی عربی و نشانه‌شناسی و مطالعات فرهنگی
شامل: تحلیل گفتمان، نشانه‌شناسی اجتماعی، نشانه‌شناسی فرهنگی، مطالعات رسانه، بازنمایی هویت، گفتمان‌های جنسیتی.

خوشۀ سوم: روایت‌پژوهی عربی و جامعه‌شناسی
شامل: جامعه‌شناسی ادبیات، جامعه‌شناسی تولید ادبی، مخاطب‌شناسی، نهادهای ادبی در جهان عرب.

خوشۀ چهارم: روایت‌پژوهی عربی و زبانشناسی
شامل: زبانشناسی پیکره‌ای، عصب‌زبانشناسی، زبانشناسی شناختی، تحلیل گفتمان انتقادی، پردازش زبان عربی.

خوشۀ پنجم: روایت‌پژوهی عربی و علوم سیاسی، تاریخ و حقوق
شامل: تحلیل گفتمان سیاسی در شعر عربی، تاریخ مفهومی، حقوق تطبیقی، مطالعات هویت.

خوشۀ ششم: روایت‌پژوهی عربی و هنر
شامل: ادبیات و موسیقی، ادبیات و نقاشی، ادبیات و معماری، ادبیات و هنرهای نمایشی، روایت‌پژوهی میان‌رشته‌ای.

محورهای تکمیلی (با اولویت کمتر، فقط در شماره‌های ویژه):
روایت‌پژوهی عربی و محیط زیست، روایت‌پژوهی عربی و گردشگری، روایت‌پژوهی عربی و کارآفرینی.

تبصره: سایر محورها تنها در قالب شماره‌های ویژه و با تأیید دوسوم اعضای هیأت تحریریه قابل پذیرش است. در غیر این صورت، مقاله‌های ارسالی در محورهای فرعی بدون داوری تخصصی رد خواهند شد.