از دیدگاه علم معانی، التفات یعنی خروج از آنچه به گونة طبیعی انتظار میرود و از دیدگاه علم بدیع، تغییر بلاغی، این معنا را ژرف میکند و این شگرد، یکی از ویژگیهای گفتمان قرآنی است که با ساختار اطلاعات گفتمان، ساخت مبتدایی و زاویة دید گوینده پیوند دارد . مؤلفههای اصلی کنشگفتاری در این صنعت در سه سطح گفته شنو، گفتهپرداز و گفته دستهبندی میشود. پژوهش حاضر میکوشد با روش توصیفی- تحلیلی و با تکیه بر تعریف علم معانی از التفات و کاربرد مؤلفههای کنشگفتاری، به گونهشناسی کاربست این صنعت بپردازد و درونمایه و بافت موقعیتی متن آیات التفات را در قرآن مجید در ترجمة ناصر مکارم شیرازی مورد بررسی قرار دهد و به این دو پرسش پاسخ دهد که کاربرد کدام یک از این سه مؤلفه در التفات قرآن مجید بیشتر است و مکارم شیرازی ترجمة آن را چگونه انتقال داده است؟ یافتههای پژوهش نشان از آن دارد که از میان سه مؤلفه کنشگفتاری: سطح گفتهپرداز، پربسامدترین و سطح گفته، کمبسامدترین است و مکارم شیرازی، آیات را بر پایة صنعت التفات و واژه به واژه ترجمه کرده و در برخی از آیات از ترجمة التفات روی برتافتهاست.
صادقی نژاد، مرتضی و افضلی، فرشته. (1403). التفات در قرآن مجید در سطح گفتهشنو، گفتهپرداز و گفته: موردپژوهی ترجمة ناصر مکارم شیرازی. روایتپژوهی میانرشتهای در زبان و ادبیات عربی، 1(2)، 199–224. https://doi.org/10.22034/jisall.2025.512708.1046
MLA
صادقی نژاد، مرتضی، و افضلی، فرشته. "التفات در قرآن مجید در سطح گفتهشنو، گفتهپرداز و گفته: موردپژوهی ترجمة ناصر مکارم شیرازی"، روایتپژوهی میانرشتهای در زبان و ادبیات عربی، 1، 2، 1403، 199–224. doi: 10.22034/jisall.2025.512708.1046
HARVARD
صادقی نژاد، مرتضی، و افضلی، فرشته. (1403). 'التفات در قرآن مجید در سطح گفتهشنو، گفتهپرداز و گفته: موردپژوهی ترجمة ناصر مکارم شیرازی'، روایتپژوهی میانرشتهای در زبان و ادبیات عربی، 1(2), pp. 199–224. doi: 10.22034/jisall.2025.512708.1046
CHICAGO
صادقی نژاد، مرتضی و افضلی، فرشته، "التفات در قرآن مجید در سطح گفتهشنو، گفتهپرداز و گفته: موردپژوهی ترجمة ناصر مکارم شیرازی." روایتپژوهی میانرشتهای در زبان و ادبیات عربی، 1 2 (1403): 199–224, doi: 10.22034/jisall.2025.512708.1046
VANCOUVER
صادقی نژاد مرتضی، افضلی فرشته. التفات در قرآن مجید در سطح گفتهشنو، گفتهپرداز و گفته: موردپژوهی ترجمة ناصر مکارم شیرازی. روایتپژوهی میانرشتهای در زبان و ادبیات عربی. 1403;1(2):199–224. doi: 10.22034/jisall.2025.512708.1046